Antik Yunancada söylenişleri birbirine çok benzeyen iki sözcük var: ethos ve ethikos. Aristoteles, Nikomakhos’a Etik adlı eserinin ikinci kitabına bu sözcüklerin akrabalığını açıklayarak başlar. Ethos alışkanlık anlamına gelirken, ethikos ahlakla ya da karakterle ilgili olanı ifade eder. Aristoteles’e göre ahlaki erdem alışkanlıklar yoluyla gelişmektedir. Alışkanlıklarımız karakterimizi biçimlendirirken, karakterimiz de davranışlarımızda görünür hâle gelir.

Profesyonel bir sporcunun sahada ortaya koyduğu beceriler ve davranışlar, karşılaşma sırasında ortaya çıkan rastlantılar değil, yıllar içinde edindiği alışkanlıkların ürünüdür. Bu tekrarların izlerini görmek içinse bazen maçın başlamasını beklemeye gerek yoktur.

Karşılaşma başlamadan önce ısınmada gözlerim Jhonathan Dunn’ın üzerindeydi. Bugüne kadar oynadığımız 6 Europe Cup mücadelesinde kullandığı 37 üç sayılık atışta 22 isabet sağlamış (%59,45) ve 16,8 sayı ortalaması yakalamıştı. Üstelik 2 gün önce oynadığımız zorlu Çayırova Belediyesi maçında hiç süre almamıştı. Bu durum Dunn’ın Benfica karşısında parkede yer alması beklentimi artırmıştı.

Maça lig rotasyonundan biraz farklı bir beşle başladık; Erten, Meeks ve Egemen’in sayılarıyla henüz ilk dakikalarda 7-0’lık seri yakaladık. Benfica, Brandon Slater’ın üçlükleriyle oyuna ortak olsa da ilk çeyreği 19-14 önde tamamladık. Bitime 3 dakika 13 saniye kala oyuna giren Dunn, bir asist ve iki sayılık basketle ilk katkısını verdi.

İkinci çeyrekte hücum ritmimizi ve savunma sertliğimizi kaybettik. Top kayıpları ve düşük şut yüzdesi nedeniyle yalnızca 11 sayı üretirken Benfica'nın 23 sayısına engel olamadık. Luis Silva'nın etkili oyunuyla üstünlüğü ele geçiren konuk ekip karşısında soyunma odasına 37-30 geride gittik.

Üçüncü çeyrekte ise maçın bütün dengesi değişti. İlk yarıda 5 sayı üreten Dunn, bu çeyrekte dört üçlük isabetiyle 15 sayı bulurken Egemen de 11 sayıyla ona eşlik etti. Benfica'yı 15 sayıda tutup 34 sayı ürettiğimiz bu bölümde hücum ritmimiz tribünlere de yansıdı. Salonda yediden yetmişe herkes oyunun içindeydi. Son çeyreğe 64-52 önde girdik.

Son periyotta düşük tempoda hücum ettik. Erten Gazi'nin 9 sayısı ve Isaiah'ın kritik üçlüğüyle skordaki üstünlüğümüzü korumayı bildik. Çeyrek boyunca kontrollü oyunu tercih eden ekibimiz Benfica’ya geri dönüş umudu vermedi. Çeyreği 18-14 kaybetmemize rağmen karşılaşmadan 78-70 galip ayrıldık.

Maç öncesinde Dunn’dan beklentilerimizin ne kadar yerinde olduğunu karşılaşmanın sonunda ortaya çıkan istatistikler de gösterdi. Sahada kaldığı 21 dakika 10 saniyede yalnızca 8 saha içi şut kullanarak 20 sayı üretti. Altı üç sayılık atışının beşinde isabet bulurken 6 ribaunt, 2 asist ve 1 top çalmayla da takımına katkı sağladı. Üstelik Dunn sahadayken ekibimiz rakibine 13 sayılık üstünlük kurdu. Oyuncumuz karşılaşmayı 24 verimlilik puanıyla tamamladı.

Yazının başlığındaki ‘Oyunun Öğrencisi’ ifadesi, 24 Ocak 2021’de Hollanda’nın Zwolle kentindeki yerel De Swollenaer gazetesinde Mark de Rooij imzasıyla yayımlanan Jhonathan Dunn röportajından geliyor. Dunn röportajın bir noktasında “Basketbol bir gün sona erecek. Hayat devam edecek. Her şeyden önce bir insan olarak gelişmek istiyorum.” diyor. Ardından ufkunu genişletmek, insanların farklı yaşam deneyimlerini ve dünyaya bakışlarını anlamak istediğini anlatıyor.

Dunn’ın beş yıl önce söylediği sözlerin bugün kendisi için geçerli olup olmadığını bilmiyoruz. Ancak iyi bir oyuncu/öğrenci olmaya gayret ettiğine dair bazı gözlemlerim var. Parkeden saha kenarına geldiğinde Koç Zafer Aktaş’ın kulağına söylediklerini dikkatle dinlemesi ve verdiği tepkiler bunlardan biri. Denizli Basket’te iyi ve karakterli oyuncuları görmek gerçekten içimizi ısıtıyor. Bence tribünler oyunun öğrencisini oldukça seviyor ve daha fazla parkede görmek istiyor.